Steeds vaker overweeg ik de laatste dagen om Facebook te laten voor wat het is. Ja, je leest het goed: ik twijfel erover mijn account te de-activeren, om niet langer twintig keer per dag op de bladwijzerlink te klikken. Het lijkt me fantastisch. Rust in mijn hoofd, een vermindering van mijn ‘moeten-communiceren-gevoel’ met minstens tweehonderd procent en waarschijnlijk heb ik ineens zeeën van tijd.
Aan de andere kan ben ik bang om een boel te missen. Precies de reden dat mensen zoals ik willoze slaafjes van sociale netwerken worden, zou je zeggen, en gedeeltelijk is dat ook waar. Maar hoe houd ik dan bij hoe Grijze Beer het maakt in Brighton? Hoe had ik zonder Facebook alle Australie-foto’s van Blondie kunnen zien door het jaar heen? Hoe weet ik wie er wel of niet op dat ene feestje komt volgende week? Hoe zie ik de foto’s van dat feestje terug naderhand? Word ik uberhaupt nog uitgenodigd voor feestjes?
Daarbij betekent contact verbreken met Facebook indirect contact verbreken met veel mensen die ik eigenlijk alleen min of meer volg via de digitale wereld. Oud-klasgenoten, verre familieleden, mensen die ik ooit op een feestje heb ontmoet en waarbij het contact nog niet uitgesproken genoeg is om elkaar te bellen of te meeten. Je kunt je afvragen hoe erg dat is, het is natuurlijk niet mogelijk om iedereen altijd te vriend te houden. Toch zou ik het op z’n minst jammer vinden hen uit het oog te verliezen, al spreken we elkaar vrijwel nooit direct en zeker niet lang of diepzinnig.
Eigenlijk weet ik wel wat het me gaat brengen, die Facebook-delete. Ik heb het eerder gedaan: ruim twee weken was mijn account een aantal maanden geleden gedeactiveerd en ik weet nog dat ik toen schrok van hoe onrustig ik was de eerste dagen, hoezeer ik de neiging had toch maar weer in te loggen. Verraderlijk. Ik weet ook dat ik me na een paar dagen beter, gelukkiger en vooral inderdaad rustiger voelde dan voorheen.
Als ik bovenstaand stukje nog eens doorlees, kan ik maar één uitspraak doen: waar wacht ik nog op? Toch die twijfels – bijvoorbeeld, hoe zal het dan Suushi vergaan? Ik hoor vaak van mensen dat ze mijn weblog hebben gevonden via de feed op Facebook en als ik ooit voor een carriere in de schrijfwereld wil gaan, lijkt netwerken me geen slecht idee. Zal men mij vergeten als ik uitlog bij Facebook, Twitter en Hyves (want ja die laatste twee dan ook maar meteen)?
Ik kan het ook anders bekijken: wat is contact waard als het op die manier even snel is vergeten?
E-mail dit
( 8 ) Reacties
Grappig dat ook jij er zo over nadenkt. Ik heb het ook. Ik heb zo veel nieuwe mensen ontmoet het afgelopen jaar, dat ik het dus niet kan. Ik heb vandaag wel myspace EN hyves verwijderd, waardoor ik mezelf alleen nog maar op fb kan richten. Ik vind het nogsteeds leuk. Het is af en toe vermoeiend, maar het blijft leuk. Je moet natuurlijk doen wat je niet laten kan…
Je moet je niet zo aanstellen gekkie.. als jij genoeg hebt van Facebook dan delete je account gewoon :P alleen is die drang naar contract en erkenning niet Facebook’s schuld.. Facebook Twitter en ook hyves zijn gewoon media, manieren om te communiceren.. en een erg makkelijke manier ook. Jou echte vrienden en vriendinnen en kennissen en familie en whoever die houden ook nog wel contact als jij niet meer op Facebook zit. Alleen met medium veranderd, niet de vriendin kring of je band met ze. Als mensen jou op een feestje willen hebben dan bellen ze maar toch? En als je je helemaal wilt afsluiten dan kunnen mensen altijd nog een brief schrijven! Dat kun je niet uit zetten :) als je vrienden dan opeens niets meer laten horen… tsja dan kunnen. die mensen zich gaan afvragen hoeveel jullie vriendschap hen waard is, hoe lullig dat ook klinkt. maar tsja gewoon delete die shit als je daar beter van gaat presteren. suushi.nl komt vanzelf helemaal goed hoor :) iedereen die Jou vriend is op Facebook heeft een link gekregen en er komen nu geen vrienden meer bij. sooo als je wilt gaan promoten dan moet je maar gewoon leuke website promo kaartjes gaan maken en die uitdelen, dat is veel leuker en het werkt beter dan 1 van de honderden posts te zijn die ik elke paar dagen op Facebook vind. maargoed.. genoeg voor Suusie-backup-geheugen gespeeld.. delete maar :)
Hmm ik zie dat mijn gewenningsperiode met m’n nieuwe phone nog niet ten einde is.. hehe ow well :)
Dat is precies de reden waarom ik geen facebook heb. Ik heb al hyves en twitter. Dus ik hoef niet nog zo’n ding, ook al hebben sommigen alleen facebook. Niet dat hyves niet hetzelfde met je doet, maar 2 dingen vind ik wel genoeg.
Ik klik ook heel vaak door, iedere keer als ik online zit eigenlijk. Even kijken wat andere schrijven, laten weten wat ik doe. Foto’s van andere kijken. Ik vond het juist gewoon leuk en ontspannend.
Kan je het niet proberen te minderen? Of er misschien geen issue van maken? Is het echt zo dat je onrustig wordt van op facebook kijken, of wordt je onrustig omdat je dénkt dat je (te) veel op facebook kijkt? Als jij er nou ook gewoon een beetje gelukkig van wordt om (op die manier) contact te hebben met mensen? Om te communiceren? Het scheelt in ieder geval beltegoed, hahahaha!
Wat is nu eigenlijk precies het probleem (alleen druk in je hoofd?), want eerlijk gezegd begrijp ik het niet helemaal…
Ik heb trouwens sinds ik niet meer blog pas minder de drang om te communiceren. Ik zat altijd maar te bedenken: oh, hier kan ik over schrijven of hierover, want anders gaan m’n lezers weg. En die múst voel ik eigenlijk niet zo bij Facebook. Je hóeft toch een status in te voeren of te reageren. Je hebt geen lezers op Facebook die per se iets van je verwachten. Je hóeft niet alles bij te houden, het belangrijkste nieuws wordt zó voor je geselecteerd. :D
Maar goed, als je weet dat je je er beter bij voelt om wat voor reden dan ook, dan zou ik zeggen: deleten die handel!
“Je hóeft toch een status in te voeren of te reageren. Je hebt geen lezers op Facebook die per se iets van je verwachten.” En toen bedoelde ik GGGGeen status, ipv een ;), foutje!
Suus, waarom is het bij jou vaak alles of niets? Wel vaker wis je delen van je on-line leven, om even later weer terug te komen. Wat is er gebeurd met ‘alles met mate’? Contact verwatert niet zomaar, maar het is wel zo dat facebook een makkelijke manier is om op de hoogte te blijven. Mocht je dat willen. En om zomaar per ongeluk een karaoke-feestje te organiseren.
Je hoeft niet iedere dag te kijken, of een paar keer per dag, maar volgens mij zit er een groot grijs gebied tussen iedere-minuut-verversen en je-account-deleten. Je moet natuurlijk doen wat jij graag wil, maar volgens mij hoef je het niet per se in extremen te zien :)
Susanne, ik ben het met Eva eens, het is je eigen keuze, maar er is inderdaad een verschil tussen compleet van het web verdwijnen en iedere vrije minuut je sociale netwerken controleren.
Anyway, als je zin hebt om een keer gewoon lekker te babbelen, dan weet je met te vinden (ja, dit is wat vaag gezien het feit dat wij nooit zoveel met elkaar praten ;)).
Groetjes
Laat een berichtje achter: