the revival #2: september 2006

Volgend stukje in de archieven-reeks behoeft weinig uitleg: ik zat net een maand in de derde klas en was de grootste en stoerste tiener van de onderbouw. :)

Lunchtime!

Nog een punt dat ouders zorgen baart: de grote pauze op school. De middelbare school welteverstaan. Op de basisschool is er nog enig toezicht in de vorm van ‘overblijfmoeders’ die een wanhopige poging doen de kinderen discipline bij te brengen (’Nee Daan, twee schepjes suiker in je thee is genoeg. Geef maar hier die suikerpot - nee, geef terug, nu, of je krijgt een extra taak corvee - wacht, Dáán, kom eens hier, - NU!’).
Op de middelbare school wordt het allemaal anders. Dan is er opeens die vreselijk aantrekkelijke catering, de snoepautomaten en de mogelijkheid je brood te dumpen in een van de honderd tafelprullenbakjes die overal in de aula te vinden zijn. Tja, en dan roept heel Nederland wanhopig dat de jeugd te dik wordt, teveel ongezonde dingen eet en dat het bijna hopeloos is, de hele samenleving ‘verdikt’, ten onder gaat aan vet-tacks blablabla… maar intussen zijn de suikerwafels wél twee keer zo goedkoop als de broodjes gezond. Zeg nou zelf, dan is de keuze toch makkelijk gemaakt? Zeker als je dan naar de inhoud van je broodtrommel kijkt en daar een hoopje platgedrukt, snel in je ochtendhaast in elkaar geflanst brood weg ziet schimmelen..

Wie nemen er nog brood mee naar school, en eten het ook echt op? Juist, de wuppen! (voor de niet-scholieren onder ons: brugklassers dus) En niet zomaar brood, nee, dat wordt dan vervoerd in een keurig broodtrommeltje waar allerlei lekkernijen zitten, varierend van witte broodjes tot stukjes appeltaart en winegums, speciaal en met liefde door mama klaargemaakt voor de kleine scholier. Die kleine scholier kan het de eerste weken natuurlijk nog niet over zijn of haar zuivere hartje verkrijgen om die heerlijke broodjes weg te gooien en in te ruilen voor een goedkope lolly (tja, wuppen moeten rondkomen van hun magere portie zakgeld he..).
De broodtrommel zelf is trouwens ook nog een hot item op zich. Zeer populair op dit moment zijn de grote groene Albert Heijn-broodtrommels, uitgevoerd in knalgroen of oranje (zeker in de Bonus.. ‘zooo handig, die KON ik niet laten liggen lieverd! Twee voor de prijs van 1 nog wel, ideaaaal toch?!’). Compleet met een rond plaatsje voor een appel, gezond bedoeld maar waar natuurlijk nog een extra zakje snoep in gepropt kan worden.
Een klein wandelingetje door de aula een paar dagen geleden zei genoeg over de populariteit van die dingen. Valerie en ik telden maar liefst 20 (!!!) Appie-trommels, alleen al bij de wuppen!
Stelletje na-apers. Ik voorspel dat ze binnen een maand verslaafd zijn aan de diepvries-suikerwafels, de verbrande appelflappen en de oudbakken worstenbroodjes. De volgende dag zijn er dan extra corveediensten nodig vanwege overvolle prullenbakken.. leve de vuilnisemmer! ;)

Tags:
Posted in leven |


4 reacties op “the revival #2: september 2006”

  • Jaap zegt:

    Ik smeerde mijn brood altijd zelf :-)



  • Sas zegt:

    Haha dit komt me nog zo bekend voor, echt grappig om terug te lezen!



  • Suusie zegt:

    @Jaap: ik ook, al op de basisschool zelfs. Jeej voor boterhammen met chocopasta. ;)

    @Sas: really? Als je ergens op asmyd zoekt, staat er ook nog een verslagje van onze excursie naar Lille op. :)



  • Joyce zegt:

    Ik at altijd netjes mijn brood op. Ik kreeg anders altijd een schuldgevoel voor mams en paps.



Reageer!