a little bit of everything, all rolled into one.

Ja, ik geef het toe: mei is niet mijn schrijfmaand dit jaar. Verscheen er twee jaar geleden in april geen enkel stukje op XIZY, nu moeten jullie het op Suushi doen met afgeraffelde lijstjes en simpel knip- en plakwerk. Niet veel beter, inderdaad.
In het echte leven vermaak ik me prima, hoor. Ik ben gelukkig. Om ook jullie blij (en trouw) te houden heb ik nu een plan. Tijdens een nostalgische internetsessie duikelde ik namelijk wat oude weblogberichtjes op en eigenlijk was ik verrast door mijn eigen vijftienjarigheid. Destijds schreef ik op ASMYD en droomde ik van de bezoekerscijfers die ik nu heb. Daarom de komende tijd meer, maar hopelijk beter knip- en plakwerk. Ach, ik heb toch een redelijk excuus, als geschiedenisstudente. Leve de archieven!

De jeugd van tegenwoordig…

Jongeren computeren teveel, dat hoor je overal. De Medische Encyclopedie is uitgebreid met het hoofdstuk ‘computerverslaving’ en de eerste afkickklinieken schieten als kool uit de grond om zwaarverslaafden zo snel mogelijk beter te maken. Waar vroeger iedereen een hond wilde, is nu de muis het favo huisdier. Deze is zelfs via internet te bestellen en wordt gratis thuisbezorgd in kartonnen doosje. Makkelijk, snel, easy as Dell.
Huiswerk maken, wat is dat? Simpel: surf naar scholieren.com, zoek op onderwerp en print je werkstuk uit. Want ja, gestoorde oude ventjes (lees: leraren) die niet eens weten wat een Blackberry is (’nee mevrouw, geen sappige fruitsoort’), zullen ook wel geen e-mail hebben. Zelfs ‘herrieschoppers’ zijn verleden tijd. De nieuwe hangjeugd bevindt zich niet meer in afgelegen speeltuintjes met volbekraste klimrekken en hobbelpaardjes, maar op Myspace en Hyves. Ouders en leraren weten zich geen raad met ons. De opvoedbladen puilen uit van de nieuwste onderzoekresultaten en de wat-mag-wel-en-wat-mag-niet-lijstjes en zelfs de mediatheek is niet meer veilig: msn is immers ook op internet te vinden.

Zou de vakantie dan een oplossing zijn? Misschien dat onze ouders ons dan eens een paar weekjes kunnen wegslepen achter ‘dat ding’? Wellicht doet een ‘rustieke camping in een prachtige omgeving’ (ofwel: primitief in een tentje, zonder elektriciteit, laat staan computers) ons goed? Kortom: zou er een kans zijn dat onze vierkant vergroeide ogen ooit weer wat ovaler worden?

Alle jeugdforums werden natuurlijk meteen volgespamd over dit hot issue: how to survive. In de wildernis, zonder computer EN tussen mensen die de technische ontwikkeling van een Neanderthaler hebben. Het was het MSN-onderwerp van het moment. De oplossing was door al dit brainstormen daarom snel gevonden: gewoon meegaan naar dat ene saaie Franse dorpje om een ‘toeristische wandeling’ te maken langs dat ene mooie dorpskerkje, in de hoop daar ergens in een stoffig hoekje van een bruin cafeetje een bejaard beeldscherm te vinden dat staat weg te rotten tussen het stof.
De jeugd kan niet zonder computer, daar komt het op neer.

What about me? Ben ik een standaard-jongere - en kan ik dus niet zonder mijn geliefde, geweldige, glimmende Dimension 3000? Een grondige inspectie van mijn toetenbord leverde het volgende resultaat op. De M en de N zijn niet meer leesbaar, van de D ontbreekt de halve cirkel zodat deze nog het meest lijkt op een E zonder midden-streepje en op de enter, spatiebalk en backspace zit een afgesleten plek. Bedenk daarbij dat ik mijn computer nog maar anderhalf jaar heb en je weet al hoe laat het is…(ja, tijd om een nieuw toetsenbord te kopen).
‘Juryleden’ (in de vorm van mijn broertje en mijn ouders) verklaren bovendien dat het ‘oorlog’ is als ik in een kamer aan het computeren ben (met hun woorden: ‘aan het rammen op het toetsenbord’).

Misschien moet ik dus maar eens een maandje zonder gaan proberen. Eens kijken wat er IRL (in real life) wordt uitgevoerd door de doorsnee volwassene die niet ook al door het computervirus is opgeslokt. Ik zou er zelfs een onderzoekje over kunnen starten, met als hoofdvraag: “Wat was de populairste vrijetijdsbesteding v.Wds (Voor Windows)?’ Is m’n geschiedenisleraar ook weer tevreden.

Maar een leven zonder computer, kan ik dat? Oh wacht maar, NATUURLIJK kan ik dat, let maar op. Sterker nog: morgen begin ik. Wens me succes, jullie horen nog van me. Via dit weblog zal ik jullie dagelijks op de hoogte houden van mijn missie. ;-)