a little bit of everything, all rolled into one.

Vandaag suis ik na.
Volgens mijn liefje is dat alles wat ik mag zeggen; hij suggereerde zojuist dat ik nu maar gewoon op enter moet drukken, publiceren en dan maar zien wat er gebeurt. Maar hij was er niet bij, heeft nog maar half mijn verhalen gehoord en heeft dus geen recht van spreken. ;)

Gisteren was, om met Michiel en Kristan te praten, awesome. Ik praatte gisteren dan ook veel met Michiel en Kristan. Midden in het drukke Wageningen op een versleten bank, in het park onder het genot van vermaak, fairtrade falafel en avondzon, backstage gesneakt op een hoge muur aan de rand van een gracht, brak in de bus en op mijn kamer met thee.
Veelzijdig dus in vorm en inhoud, en toch schets ik nu lang geen compleet beeld. Er was ook Judith, die me door de straatjes van Wageningen naar de juiste eettent leidde, er waren een groep toffe mensen uit Delft die ik helaas te kort heb gesproken, er was mede, er was stiekem getapte rose, er was eerst zon en toen kou (en dus had ik behalve mijn eigen kleding nog een trui van Michiel en een jas van Warmold aan), er was Jille, er waren nog meer Karpe Noktem-medereizigers, er was twee keer durum doner (maar nul keer voor mij, yek), er waren vier cadeautjes en een Twix.

Natuurlijk was er meer. Ja, mijn eerste Bevrijdingsfestival was absoluut geslaagd. En nu is er mijn liefje, bij wie ik op schoot zit en die mijn aandacht wil.. ik geloof dat we weer gaan borrelen. Ik denk dat ik morgen nog suiziger en nog Suusiger ben. :)