a little bit of everything, all rolled into one.

Twee dagen eet ik nu plantaardig. Misschien zit het in m’n hoofd, maar het ‘voelt’ alsof mijn lichaam langzaamaan allerlei afvalstoffen aan het wegwerken is. Twee dagen is waarschijnlijk nog te kort om een spelletje zoek-de-verschillen te spelen, maar er zijn al wat dingetjes die me opvallen. Zo heb ik minder snel trek na een stevige maaltijd. Of nou ja, na twee of drie uurtjes lust ik wel weer wat, maar het hongergevoel is op de een of andere manier minder dwingend. Mijn lijf voelt sowieso ‘rustiger‘ aan - en daarmee is het ook stiller in m’n hoofd. Ik mis alleen de chocomel…

Vandaag ben ik terug getreind naar mijn kamer. Ik moet bekennen dat ik daar een beetje tegenop zag. Bijna een week was ik bij m’n ouders en ik was helemaal ontstresst. Weer naar Nijmegen betekende in mijn hoofd terug naar die stress, de drukte, de mensen die meteen hun mening klaar hebben over mij, mijn studie, allerlei random verplichtingen… Bovenal zou ik weer helemaal voor mezelf moeten zorgen. Dit maakte me toch weer onrustig.

Natuurlijk viel het gewoon mee, hihi. Bepakt en bezakt doorliep ik het bus-trein-wandeltraject en eenmaal op mijn kamer deed ik gelijk de kaarsjes en de wierook aan. Nu lig ik lekker in bed en lijkt het ‘op tijd slapen’-gedeelte van mijn plan zowaar te gaan lukken. Om me heen is het nog een rommeltje van de afgelopen hectische weken, maar daar breng ik morgen verandering in.

Twee dagen heb ik gehad, nog achtendertig te gaan.. mijn vertrouwen leeft, maar ik kijk wel uit naar zondag; dan ga ik zeker voor een grote mok chocomel!