suushi.nl

Update: ‘goede voornemens’ zijn veranderd in’gedwongen veranderingen’. Met het eerste tentamen over een week, een ziek lijf dat schreeuwt om gezond en regelmatig voedsel en een slaapritme dat is gewend aan te veel uren in bed liggen, kan ik niet anders doen dan dingen anders aanpakken. Ik wil het niet, ik kan het vast niet, maar keus heb ik niet dus ik doe het.

Wegens bovengenoemde zaken lag ik gisteravond om half negen in m’n bed. Slapen lukte nog niet, ik piekerde te veel. Neem nou de oven in mijn huis. Toen ik thuiskwam hing er een briefje op van de huisbaas, met de mededeling dat ‘ie de kabel had doorgeknipt. ‘Hij denkt dat de stroomstoringen die we soms hebben, te wijten zijn aan de oven’, verklaarde huisgenootje J., maar wij beiden verdenken hem ervan geld te willen besparen omdat het (oude) ding energie vreet.
Nu had ik net twee enorm zware tassen mee naar Nijmegen gesjouwd, vol bak-spullen die ik met kerstmis had gekregen. Mixer, keukenweegschaaltje, maatbekers, taartvorm en meer van die dingen, allemaal ongebruikt en ik had me er juist zo op verheugd in m’n eigen keuken te gaan bakken. Daar kan ik nu dus naar fluiten. Pizza, lasagne en brownies zitten er ook niet meer in. Ter ‘vervanging’ heeft de huisbaas een vergeelde magnetron in de keuken gezet, maar die heeft niet eens een grillstand. Fijn.

Verder mijn tentamen, het bieb-boek dat ik vorige week al had ingeleverd, Vriendje tegen wie ik in mijn vermoeidheid iets te veel tekeer was gegaan, en.. hee, ineens was daar tussen de destructieve gedachtes een constructief idee.

Over ruim 2 weken is Vriendje jarig, hij wordt dan 21. Rond dezelfde tijd hebben wij een jaar verkering. Ik had al een tijdje zitten denken wat ik hem wilde geven – die jongen heeft alles al! – en plotseling bedacht ik een perfect cadeau. In mijn enthousiasme kon ik het niet laten hem te sms’en en daar had ik gelijk spijt van, want wat is er nu leuker dan echt verrast worden? Vriendje verrast mij altijd met de gekste dingen. Dan staat hij plotseling in Nijmegen, heeft hij m’n Macbook toch meegebracht terwijl hij zei dat ze uitverkocht waren, is hij ineens pannekoeken voor me aan het bakken. ‘Jij reageert altijd zo leuk op verrassingen’, zegt hij dan.
Helaas is mijn verras-talent naar anderen toe wat minder groot, om de simpele reden dat ik nooit m’n mond kan houden. Nu weet Vriendjelief gelukkig nog niet wat hij krijgt, en ga ik hem dat ook niet vertellen, maar ik ben wel bang dat hij toevallig net hetzelfde voor zichzelf gaat kopen. Mijn cadeautje is nu niet bepaald vervang- of ruilbaar. Natuurlijk, de kans dat hij net in de komende twintig dagen zo’n uitgave doet is niet groot, maar je weet nooit…

Zucht, daar ben ik dan weer veel te goed in: nog een stress-puntje erbij!

(Oh en lief, doe eens niets kopen tot je verjaardag.. behalve dropjes en cola, anders overleef je het vast niet ;).)

E-mail dit