a little bit of everything, all rolled into one.

Het nieuwe jaar is begonnen en ik heb he-le-maal geen zin om nu 2009-dingen omhoog te halen. Een beetje laat is het, kun je wel zeggen. Toch, omdat ik er later spijt van ga krijgen als ik het niet doe: deel twee van het verslag dat op 30 december werd gepubliceerd.

Juli
Ik feestte mijn verjaardagsmaand in en ondertekende op de 8e mijn vwo-diploma. Een paar dagen later ging ik op reis; voor het eerst zonder ouders (nou ja, op Londen en Texel na dan) en voor het eerst naar Italie. Suuzie en ik beleefden een heftige, gezellige, leerzame en bovenal zonnige 10 dagen in Toscane. Toen we terugkwamen, was ik zo goed als 18 en dat vierde ik rustig met Bas, Eline en Louis. Twee dagen later vertrokken mijn ouders & Broer (nu wel langer dan ik) naar Ierland en had ik de drie daaropvolgende weken het rijk voor mij alleen.

Augustus
Mijn dagen bestonden uit overdag werken bij AH, ’s avonds bij The Sting en tussen alles door het huishouden fixen. Dat alles samen viel me best tegen, maar gelukkig waren er Martijn en Louis om me gezelschap te houden en te helpen hier en daar. Ik had een fijne tijd en ontmoette tijdens het werken Wouter.
Op 16 augustus sliep ik voor het eerst in de Nijmeegse kamer die toen nog helemaal van Fem was. Ik volgde 10 vermoeiende maar gezellige dagen introductie en ontmoette Judith, vanaf dat moment mijn liefste maatje in de voor ons beiden nieuwe stad.
En toen was het opeens over met Louis. Heftige gesprekken deden onze relatie eindigen op de zo-cliche manier, want ‘driekwart van de eerstejaars studenten verbreekt zijn/haar relatie’, zo wordt immers gezegd.
De volgende dag zwaaide ik Joyce uit naar Australie en leerde Sabine wat beter kennen. Ik werd lid van Karpe Noktem en ontmoette nog meer mensen.

September
Ineens schreef ik weer ongelooflijk veel. Plotseling stond ik op eigen benen, kon ik niet meer steeds terugvallen in iemands armen. Dagelijks reisde ik heen en weer tussen Nijmegen en Riel en dagelijks huilde en schreef ik mijn verdriet weg. ‘Het is beter zo,’ hield ik iedereen voor. Ik had alle contact met Louis verbroken om me helemaal te richten op het opbouwen van een nieuw, eigen, Nijmeegs leven.
Het mocht niet baten - of juist wel. ;) 23 september stuurde ik hem 1 smsje en 30 september waren we weer samen, al verliep niet alles daaromheen helemaal vlekkeloos. Lieve Landa, ik hoop dat je je langzaamaan wat beter voelt. <3

Oktober
Het reizen werd ingewikkelder: plotseling behoorde Eindhoven weer tot mijn reisbestemmingen. Ik kwam steeds minder thuis en leefde uit mijn tas. Het was hectisch, ik liet steekjes vallen -thuis, op mijn werk, in mijn familie- en ging me soms een beetje voelen zoals in februari.
Tussen dat alles door waren er de fijne Karpe Noktem-avonden, leuke colleges, Judith, Mike, Suus, Bart en aan het eind van de maand mijn eerste tentamen. Het was herfst.

November
Goed nieuws: ik kreeg eindelijk een kamer! Voor het zover was verbleef ik nog twee weekjes bij Caroline (Louis’ mama) om bij te komen van al het voorgaande. Dat was fijn. De 15e zou ik verhuizen maar de Mexicaanse Griep kreeg ook mij te pakken dus het werd 20 november dat ik en mama mijn spulletjes verkasten.
Ik kwam eindelijk echt tot rust, misschien wel voor het eerst sinds dit en vorig jaar. In elk geval voelde ik me beter en anders dan ooit tevoren.
De rest van de maand vloog voorbij.. er was een Karpe Rockt’em die wat raar eindigde, een familieweekend in Groningen waar ik mezelf even verloor en een avond met Iris, Judith en gluhwein die veel van dat goedmaakte.

Oh en, niet te vergeten: Leia werd deze maand geboren. Ik kan al lang niet meer zonder haar, ze is fantastisch.

December
Surprise-stress kwam zoals elk jaar helemaal goed, 5 december was een fijne avond met mijn knusse familie. Ik ontmoette weer wat meer schoonfamilie, speelde Triviant met Mikis en Martijn in de Bijstand, ging naar een drum ‘n bass feest in Eindhoven en Eline kwam eindelijk mijn kamer opzoeken.
En dan was er het kerstgala. Een onvergetelijke avond met prachtige jurken, gratis drank en ik weer helemaal lekker in m’n vel.
De kerstvakantie volgde op de brakste dag van het jaar (met chocoladekoekjes en alles-kwijtraken), en toen was het plotseling al 2010..