a little bit of everything, all rolled into one.

Het gebeurt zeer zelden dat ik echt iets materieels kwijtraak. Zoals je misschien weet, ben ik een enorme chaoot en slordervos, in zekere zin laat ik overal mijn sporen achter. Een shirtje hier, een boekje daar, haarspeldjes overal en sleutels standaard ‘kwijt’. Ik verbaas me er dan ook steeds weer over hoe veel geluk ik vaak heb als het om dingen bewaren en terugvinden gaat.

Vrijdag was de laatste dag voor de kerstvakantie en ik was de hele dag verplicht aanwezig te zijn op de universiteit; er was een themadag over de middeleeuwen. Deze planning matchte fantastisch (not) met het kerstgala van Karpe Noktem dat donderdagnacht plaatsvond. De drank was er gratis en het feest duurde tot in de vroege uurtjes. Om half zes lag ik in bed en om acht uur ging de wekker - ai.

Je begrijpt, ik was niet heel helder die dag. Dat ik mijn handschoenen kwijtraakte (lees: mijn fijne, dure zwarte fleece-handschoenen) had ik dan ook kunnen voorzien, maar daar hield ik nog geen rekening mee toen ik ’s morgens door de vrieskou fietste.
Het was net middagpauze geweest, Judith en ik stonden op het punt terug te lopen naar de alfa-faculteit toen ik me realiseerde dat mijn warme wintermaatjes weg waren. Ik haastte me terug naar de collegezaal waar we de ochtend hadden gezeten en deinsde niet terug toen bleek dat deze alweer gevuld was met een grote groep ouderejaars. ‘Sorry, heb jij misschien hier een paar handschoenen gevonden?’ vroeg ik aan de cutie die mijn plaatsje had ingenomen in de banken.
Tevergeefs reikte hij me 1 exemplaar aan. ‘Je kunt je andere hand nog in je jaszak doen..’ grapte hij nog voor ik me haastte naar mijn middagprogramma.

Na afloop van de dag besloot ik toch nog even terug te gaan voor een laatste check-up, en toen ik knielde onder de collegebanken vond ik, platgestampt en weggeschoven maar zeer zeker, mijn handschoen terug. :]

Ach, wat is een handschoen, zeg je misschien en gelijk heb je. Toch, wellicht overtuigt het volgende je van mijn terugvindgeluk. Ik was Banana al een week kwijt,

BaNana (samenstelling, m/v). unieke combinatie van Sennheiser PMX60 koptelefoon (genaamd Ban, spreek uit Ben) met zwarte 8GB iPod Nano (Nana).

en ik kon hen ditmaal echt nergens vinden. Ze waren zeker niet in Nijmegen en nader onderzoek in Riel (door mijn ouders) leverde ook niets op. De enige mogelijkheid was nog mijn werk, anders was ik hen vast verloren onderweg… Dus na een slopende zaterdagmiddag informeerde ik bij een teamleider of hij ‘toevallig vorige week een iPod had gevonden ergens in de kantine’. Tot mijn verrassing (!) kreeg ik een korte ‘Yep, ligt in het kantoor’, voor hij zich haastte naar een probleem met een verzuimend vakkenvullertje. Wauw, wat een betrouwbare collega’s heb ik toch!

Wonder boven wonder vond ik vanmiddag ook nog een kettinkje terug.. ik ben weer compleet! :] (nu alleen nog de oplader van Lynn.. al weken kan ik geen goede foto’s meer maken en dat begint wel vervelend te worden)

Chips, nu enorm afkloppen, voor je morgen alsnog leest dat ik DJ/Ban/Nana/Lynn/Leia/mezelf ben kwijtgeraakt..