wat was dat ook alweer met geduld?
Ik drink liters thee en krijg geen hap door m’n keel. Ik eet slechts omdat ik weet dat ik me anders nog ellendiger zal voelen. Ik lig de nacht wakker en ’s morgens vind ik tranen op mijn kussen. Het overlevingsmechanisme in me zoekt continu afleiding, actie, oppervlakkige ingewikkeldheden om mij mee bezig te houden - bang voor stilte. Mijn telefoon staat roodgloeiend en ik weet niet wat ik nog te vertellen heb. Ergens piept mijn verstand, dat het wel weer over gaat…
Man, alleen zijn is toch moeilijker dan ik dacht.
Posted in leven |
Maar je gaat er snel aan wennen, dat weet ik zeker! En, je ent niet altijd helemaal alleen! Ik ben er ook!
You will get there, you will see the sun again and you will recognize again that you are, even though you’re all alone, good enough for this world.
It just takes time… However stupid that is. xx
6 weken Suus, leerde ik ergens in die studie psychologie. Het duurt gemiddeld 6 weken voor (het ergste) liefdesverdriet voorbij is…
You’re not alone
Together we stand
I’ll be by your side
You know I’ll take your hand
<3
@Fem: oh jee :| dan moet ik nog zo’n 5 weken hiermee door.. nja, zit ik wel in elk geval weer happy achter m’n eerste tentamen! :D