Zo, Suus de wereldreizigster is weer even teruggekeerd naar haar basiskamp. De laatste dagen was ik overal en nergens was een plekje waar ik ruimte had om een logje te doen.
Niet dat ik daarmee zit – totaal niet, zelfs. Man, wat een fantastische week heb ik achter de rug! Woensdagochtend vertrok ik van hier, mijn volgestouwde middelbareschool-Eastpak aan m’n schouders. Eenmaal in Nijmegen had ik college Oudheid van professor Hekster en wauw, briljant was dat (om met mentorpapa Niels te spreken). De uurtjes daarna bracht ik lekker knus door in de bèta-kantine:
De bèta-kantine, zo noemen Judith en ik de meest relaxte ruimte op de gelijknamige faculteit. Ik heb eerlijk gezegd geen idee welke benaming de ruimte doorgaans heeft.. Het is er zo geweldig dat de meeste alfa’s het niet kennen – wellicht wordt het stilgehouden omdat het er nu al dagelijks spitsuur is.
Denk je een enorme studentenhuiskamer in met fijne oude bankstellen, tafels die dienen als extra stoelen, een koelkast met goedkoop bier en fris en elke pauze tosti’s voor vijftig cent. En thee, uiteraard. Wij ontdekten de ruimte bij toeval, toen we ergens in de eerste studieweek onze stoute schoentjes uit de kast trokken en een bezoekje aan die enge gebouwen aan de ‘bèta-zijde’ van de Heyendaalseweg brachten (dat is blijkbaar een hele schok voor de meeste alfa’s). Toevallig liepen we daar Rik tegen het lijf, een vriend van KN, en hij wist ons te vertellen dat er een veel toffere plek bestond dan de ‘gewone’ kantine waar we toen onze broodjes wilden eten. Het bleek een briljant idee om daar naartoe te verkassen – we zijn er niet meer weg te slaan.
Aan het eind van de middag had ik nog een werkcollege en daarna reisde ik naar Utrecht, voor weer een bezoekje aan Eline en University College. We aten gratis Swirls op CS en kletsen fijn bij tot diep in de nacht. (En oh my, ik ben door haar ingemaakt met het Kolonisten Kaartspel!)
De volgende ochtend kocht ik een heel apart treinkaartje: Utrecht Centraal – Houten, via Nijmegen. De conducteur keek wel even bedenkelijk toen ik het haar gaf. Ik lunchte die dag een tosti (in de bèta, ja) en ontdekte nog meer mooie nieuwe plekjes rondom de uni.
‘s Avonds keek ik Alice in Wonderland met Suus, Landa en Vera. Ik en Vera hadden ‘m nog nooit gezien dus Suus en Landa lachten om onze reacties. Zoals vele anderen voel ik me daar zo enorm thuis en ik sliep heerlijk in Suus’ net-opgemaakte bed. :]
En dan was er nog vandaag… Deze dag, 18-09-09, verdient een apart logje. Ik zit namelijk nog steeds te stuiteren op m’n stoel en zou er zo hele verhalen over kunnen ophangen – erg verleidelijk. Maar aangezien ik straks om zeven uur in de gloednieuwe bakkerij van m’n AH sta, duik ik voor de verandering eens, héél verstandig en vooral héérlijk, m’n eigen bedje in!
E-mail dit
( 4 ) Reacties
Haha. Die bèta-kantine, dat lijkt verdacht veel op de (stinkende) Zuidkantine waar dagelijks talloze zes- of zeventiendejaars mannelijke studenten niet voor de afwisseling eens een college volgen, maar proberen wakker te worden en zich (liefst met bier) zitten te vergapen aan alfavrouwen die in en uit het Linnaeus gaan, daarom verzuimende op de enorme, niets verhullende ruiten de raamstickers te plakken die de rotzooi in de kantine aan het oog van de gebruiker van de Heyendaalse weg zouden moeten ontnemen, nu de hoge heren van de universiteit er achter zijn gekomen dat deze nachtbrakers overdag weliswaar in een hoekje, maar helaas het meest in het oog springende hoekje zijn weggestopt.
Áls ik er kom, verbaas ik me steeds weer.
Volgens mij heeft elke universiteit wel een dergelijk goed verstopt gezellig hoekje dat je per ongeluk ‘ontdekt’. Op de Universiteit Utrecht gaat ‘t niet om een kantine (voor zover ik weet: misschien bestaat een dergelijke kantine wel, maar heb ik ‘m nog niet ontdekt ^^) maar om een studieruimte. Het is een zoldertje, met houten dakbalken. De vloer is bedekt met oosterse tapijten, van die dingen die lijken te kunnen vliegen als je er maar hard genoeg in gelooft, en op de banken liggen kussens. Het heeft een beetje iets hippie-achtigs: het enige dat ontbreekt is een waterpijp en een gitaar. Maar dat kan allemaal geregeld worden, natuurlijk 0=)
PS. Ik word heel blij van je blije post ^^ Maar ik ga zo toch maar weer eens verder met het lezen van een van de vele teksten die ik voor volgende week doorgeploegd moet hebben xD Tot plots!
@Esra: het is inderdaad die kantine.. nja, ik kom alleen in de ‘linker’ kantine, de rechter ben ik eigenlijk nog nooit geweest.
Anyways, we hebben daar wel een compleet ander beeld bij, hihi. Er wordt nooit bier gedronken voor 4 uur ‘s middags -dat moet van de uni en daar houdt iedereen zich ook aan- en ik heb sowieso nog niemand ook maar enigszins aangeschoten betrapt. (hoewel ik moet zeggen dat ik er alleen overdag zit) Ik heb nog niemand zien gluren onder de rokjes van alfameisjes (sowieso heb ik dat gespreksonderwerp nog niet voorbij horen komen). De rommel valt flink mee -ik verbaas me erover hoe schoon het daar elke dag weer is! Oh en, op mijzelf na heb ik nog geen slaapkop de afgelopen weken betrapt op half-wakker-suffen-op-de-bank.
In tegenstelling tot dit alles: de mensen zijn enorm gezellig en niemand zit alleen. Toen ik vorige week op een bank neerplofte en mijn boek opensloeg terwijl ik op Judith wachtte, had ik nog geen letter gelezen of een groepje mensen dat naast me zat te kaarten, stelde zich vrolijk aan me voor. Vervolgens heb ik de hele middag met hen zitten kaarten, tot het tijd was voor college – toen gingen we allemaal weer onze eigen weg. :]
Ja, de waarheid ligt natuurlijk in het midden – het is er niet echt smerig maar ook zéker niet echt schoon. En dat is te ruiken, helaas. Anders zou ik er écht vaker komen maar ik kan die geur gewoon niet uitstaan!
De linker, dat is inderdaad de zuidkantine; de andere heet noordkantine al ligt hij net zo goed in het zuiden van het Huygens :P
Overigens heb ik er (relatief) zo vaak alleen gezeten, snik, ik ben zeker niet alfa en leuk genoeg :(
Laat een berichtje achter: