En toen was het allemaal voorbij! De gekte rondom de examens – in de media, op school en in mijn hoofd – ligt achter me. Ik ben een van de lucky ones die geen examens Frans of Wiskunde B doet, en dat betekent dat ik (in tegenstelling tot velen) al een paar dagen heerlijk vakantie heb. Vrijdagmiddag was mijn laatste examen (Spaans).
Toen ik om vier uur nog licht-versufd naar huis fietste, viel er een enorme last van me af.
Eindelijk, even niet meer leren.
Eindelijk even helemaal niets.
Ik denk dat de hoeveelheid die van me af viel, wel drie jaar aan spanning en prestatiedruk is geweest. Toen ik in 4-vwo de Tweede Fase binnenstroomde, wist al heel sterk: ‘dit ga ik goed doen‘. Ik besefte dat elk cijfer dat ik vanaf nu zou halen me drie jaar lang op alle rapporten zou achtervolgen. Ik wist ook dat ik, als ik mijn best maar deed, zeker hoge cijfers kon halen. Dus met een super-gemotiveerde instelling begon ik te streven naar scoren. De eerste resultaten die ik haalde, waren goed, en dat maakte de kick om door te gaan met presteren alleen maar groter.
Eindelijk had ik iets gevonden, waar ik goed in was.
Eindelijk bewonderden mensen mij om wat ik deed.
Dus zo ik ging door.
Pas begin dit jaar, zo ongeveer een maand na mijn burn-out crash, plantte zich een verzet in mij. Waarom zou ik eigenlijk zo streven naar tienen? Ook cijfers zijn maar relatief. Het is zo simpel om het school-systeem te misleiden. Goed je best doen in de les vergroot de kans op voldoendes aanzienlijk, daar ben ik van overtuigd – zeker als het gaat om mondelingen, praktische opdrachten en werkstukken, waar vaak geen waterdicht puntensysteem voor geldt. Met een beetje mazzel hier en daar, een lief lachje of een smeekbede naar een leraar en – oke, vooruit – een gezonde portie inzet, glip je als vwo’er zonder al te veel moeite door die zogenaamd ijzeren schoolregels.
Zoals Saskia ooit al zei: vwo doen, dat is eigenlijk gewoon goed zijn in lul-verhaaltjes ophangen. Uitgebreide ‘persoonlijke reflecties’ wegen bij de correctie van werkstukken vaak zwaarder mee dan de eigenlijke inhoud. Mooi lopende zinnen, een nette lay-out en een hoop echter‘s, daarentegen‘s en enorm interessant‘jes hebben mijn cijfers bij menig praktische opdracht ongeloofelijk verhoogd, al zou geen leraar dat durven toegeven.
Maar wat ik nu in deze drie jaren echt heb geleerd? Ik denk niet dat ik veel echte wijsheid uit mijn schoolboeken heb gehaald. Misschien mijn belangrijkste les wel geweest om kritisch te leren staan tegenover ‘het systeem’. Een beetje verzet plegen zo nu en dan, op subtiele manier out of the lines leven, is zo slecht nog niet. Dat maakt momenten individueel, dat maakt situaties verrassend. Natuurlijk blijf je een product van de maatschappij, maar het is zo zinloos om je hele leven te streven naar nabootsing van het maatschappelijk-gewenste plaatje. Als klein kind leerden we het toch al in puzzelboeken? Zoek de verschillen…
Ik denk dat dit wijsheid is: het is de kunst, om uit elke situatie datgene te halen, waar jij mee verder komt. Daarom zal ik straks, op de universiteit, niet streven naar een negen voor elk vak. Wel zal ik, hongerig naar kennis als ik ben, vol enthousiasme duiken in de stof die ik interessant vind. Ik denk dat ik daarmee uiteindelijk meer zal winnen, leven en liefhebben.
Dus: wees verschillig!
E-mail dit
( 6 ) Reacties
En met deze woorden lieve suus, heb jij de belangrijkste les van de middelbare school geleerd. Eén die niet veel scholieren leren. En daarom mag je trots op jezelf zijn en nu heel hard vakantie gaan vieren.
Oh my gosh – jaja, thát’s what it is all about.
Als ik dit zo lees, dan ‘geloof’ ik in jou, en dat kan alleen maar goeds betekenen voor de toekomst!
xoxo & ontspan ze!
Gloria
ps. Is er een klein kansje dat je binnenkort tijd hebt voor een face-to-face-meet?
I totally agree! Als ik dit jaar examens had moeten doen, zo’n 5 jaar na dato, had ik er denk ik nog maar twee gehaald (Nederlands en Engels), de rest is allemaal zó onvoorstelbaar ver weg gezakt!
Maar de middelbare school heeft me wél een basis gegeven voor een denkpatroon, een werkhouding en een manier om kritisch te leren. En ik denk dat dat veel belangrijker is dan feitenkennis. Want waar kom je nu eigenlijk verder mee? Met kennis of met een super handig leer- en/of zoekpatroon, waardoor je alle relevante informatie kan opzoeken en leren?!
Oh ik was net zo’n vreselijke streber als jij! Helemaal nergens voor nodig. Maar toch blijft het altijd een beetje in me zitten haha
Wat een geweldig stukje heb je weer geschreven! En nu? Nu lekker uitrusten ( en een pizza-date met mij afspreken ;) ).
Mooi geschreven :)
Die middelbare school, daar heb je helemaal niets aan. Nou ja, je hebt het papiertje nodig waarmee je toegelaten wordt tot een studie waar je écht iets leert. Er is nu werkelijk niets dat ik op de middelbare school geleerd heb, waar ik nu nog iets aan heb (nou ja, misschien Engelse woordenschat). Nou zat ik sowieso op een hele slechte school, maar je wordt pas gevormd op het moment dat je kiest voor iets dat je echt leuk vindt, terwijl de middelbare school nou eenmaal een verplichte fase is.
Laat een berichtje achter: