de wind in de zeilen

Van het ene weekje weg verzeil ik zomaar in het volgende… letterlijk zelfs, want ik ben de afgelopen vijf dagen mee geweest op zeilkamp. Vorige week vrijdagavond belde m’n lerares filosofie op: of ik nog zin had om mee te gaan op brugklaskamp, want er hadden een paar mensen afgebeld en nu kwamen ze leiding tekort.
Hmm, een weekje gratis vakantie met een gezellige groep? Daar had ik natuurlijk wel zin in, en zo kwam het dat ik maandagochtend in een bus  vol geschreeuw en gesnoep afreisde naar de Friese meren. Ik ging mee als ‘keukenstaf’, maar dat bleek al gauw een onderschat begrip; samen met Suuzie en een ander meisje kwam eigenlijk een groot deel van het huishouden van de accommodatie op ons neer.

Het was hard werken, maar het was ook voldoening krijgen. Zeker toen, na een paar twijfelachtige keuken-probeersels, we op woensdag echt een geweldige macaroni bolognese op tafel wisten te zetten. Koken voor zestig man is niet simpel, dat heb ik wel geleerd, en elke nacht om twee uur in je bed liggen en om kwart voor zeven weer wakker moeten worden, dat breekt mij al gauw op. Maar de prachtige accommodatie - met direct uitzicht op het water -, het stralende weer - elke avond  zagen we een roodgloeiende zon wegzakken achter het meer - en de inderdaad supergezellige groep -geen enkel echt vervelend incident gebeurd naar mijn idee- veegden veel stress weg.   Een ‘gratis vakantie’ was het niet helemaal, als in: tijd om echt te relaxen was er weinig, tijd voor mezelf al helemaal niet. Sterker nog, ik had het zo druk en was zo bezig met allerlei dingen, dat ik aan nadenken over ingewikkeldheden en imperfecties helemaal niet toe kwam. En dat was eigenlijk alleen maar heel erg lekker. Ik moet mezelf bezighouden, heb ik geleerd: dan voel ik  me zo veel positiever dan wanneer ik alleen maar de hele dag wat rondhang en mijn negatieve gedachte de vrije loop kan laten.

Uitieindelijk is het mij, met twaalf andere jongeren -waarvan ik bijna de oudste was- en twee leraressen, mooi wel gelukt om de brugwupjes van onze school een fantastische week te zorgen. En geloof me: dat geeft pas echt voldoening!

Posted in leven |


4 reacties op “de wind in de zeilen”

  • Fem zegt:

    Woei!! Laat die wind maar waaien!
    Fijn dat je ondanks dat je zo hard moest werken toch heerlijk genoten hebt! Soms kan je alleen al genieten omdat anderen genieten door iets wat jij hebt gedaan…



  • Eline zegt:

    Leuk dat je mee bent gegaan!



  • Gloria zegt:

    Wat klinkt dat tof joh!
    Enne, die ‘les’ die het je geleerd heeft, gaat geloof ik ook wel voor mij op ;)
    Let it Blow haha
    xoxo
    Gloria



  • Marieke zegt:

    Dat hebben jullie goed gedaan! Idd erg hard werken, dat geloof ik direct… fijn dat je er voor jezelf ook zoveel uit hebt gehaald!



Reageer!