Het is nu ruim vier maanden geleden dat ik de overstap maakte van web-streepje-log naar punt-nl, en ik vind het haast cliché om te zeggen dat er sindsdien een hoop is veranderd. Toch zijn er zeker verschillen merkbaar.
Wat me vooral opvalt, is dat het in de huidige ik-heb-een-eigen-domeinnaam-en-weblog-hype niet makkelijk is om mijn hoofd boven water te houden. Zoals de hedendaagse romanschrijver geen boek verkoopt als hij niet dagelijks in de media verschijnt en zijn persoonlijke leven in het publiek gooit, zo word je als freelance blogger (dat wil zeggen: op eigen kracht bestaande, zonder overkoepelende web-streepje-log-achtige organisatie) een nietig propje in de klikkende massa die internet heet. Je bent in no-time van de kaart geveegd. Toetreden tot de upper class of writers is bijna onmogelijk en áls je eenmaal binnen bent, ben je elke dag je vrije tijd kwijt om de vele weblogs van deze getalenteerde elite bij te lezen en, vooral, er op te reageren.
Althans, zo lijkt het.
Begrijp me niet verkeerd: ik vind het hartstikke leuk om steeds weer nieuwe web-plekjes van schrijftalenten te ontdekken. Sterker nog, het eerste wat ik meestal doe als ik wakker word, is de linkjes uit het ‘dit is leuk’-lijstje in de rechter zijbalk van dit weblog checken op nieuwe entries. Natuurlijk maakt het me stiekem wel eens -pardon, meer dan eens- jaloers. Ik zou willen dat Suushi net zo veel gelezen werd als het weblog van Sanne, Rutger of Marieke. En had ik maar zo’n flitsende lay-out als Bas. Kon ik maar zo mooi schrijven als Eva of zo raak dichten als Jaap en Vera. Was mijn Engels maar van het niveau van Daily Disaster Girl of mijn girl power zoals die van Anne. En dan heb ik nog niet eens iedereen genoemd tegen wie ik opkijk.
Nee, ik weet best dat ik zelf nog lang niet zo goed als zij ben.
Dat hoeft ook helemaal niet, dat weet ik ook wel.
En toch erger ik me al tijden aan de manier waarop ik Suushi op dit moment presenteer. Ik heb haar zo verwaarloosd en dat doe ik nog. In plaats van me te onderscheiden met een wauw-lay out, zet ik de meest standaard skin die ik kon vinden online. Waar is mijn kennis van html en css gebleven? Goed, de subtiele kleurtjes heb ik zelf aangepast en de “Hi Suus!“-button bij de comments maakt het toch een beetje mijn ding, maar echt overtuigend vind ik Suushi niet.
En waar is mijn schrijfzin? I used to bring my notepad everywhere, maar nu is dat ooit-zo-famous Groene Boekje volgekladderd en zitten in mijn tas alleen nog uitgedroogde pennen.
Tot slot, waar zijn mijn lezers?
Nee, ik heb schandalig lange tijd bij niemand op zijn of haar logjes gereageerd. Ja, ik besef dat ‘voor wat hoort wat’. Maar de gedachte dat zelfs het web-streepje-log vik populairder was dan dit domein, maakt me een beetje moedeloos. Deze uitroep is dan ook absoluut geen verwijt naar jullie toe, wel is het een licht-wanhopige roep om hulp..
Dus help, wat moet ik doen om Suushi weer op de digitale kaart te krijgen?
E-mail dit
( 14 ) Reacties
Het is inderdaad door zelf actiever andere weblogs te lezen en te reageren. Dat doe ik zelf ook niet, maar de mensen die mijn log echt interessant vinden komen toch wel terug.
Misschien zijn er wel meer stiekeme lezers zoals ik die nooit reageren maar stiekem wel vinden dat je super mooi en goed schrijft, een geweldige site hebt en die het niet nodig vinden om elke dag een spetterende tekst te kunnen lezen?
Misschien zijn er ook wel heel erg veel mensen die jaloers zijn op jou, op jou schrijftalent, for one.
Misschien moet Suus gewoon niet zo hard nadenken en doen wat ze leuk vind: schrijven. Na de examens komt het publiceren van de teksten, het bijhouden van andere blogs etc. wel weer. (En zo niet: so what?)
Ik zou zeggen: ga door hoe je bezig bent, jij bent zo druk bezig met kijken naar wat anderen doen en wat ze misschien wel wat beter doen dan jij, dat je vergeet hoe goed jij bent.
Je schrijft geweldig. So stop worrying.
Ik check Suushi nog bijna elke dag (ondanks dat ik niet zo vaak een reactie achter laat) en blijf vinden dat je geweldig schrijft en dat is denk ik waar het om gaat. Niet om een geweldige lay-out of het lijken op andere geweldige mensen. Jij bent geweldig om hoe jij bent, en juist dat is wat Suushi zo sterk maakt vind ik. Het is van jou en ik denk dat je inderdaad een beetje vergeten bent hoe goed je wel niet bent. Dus zoals Eline al zegt ‘stop worrying!’
En inderdaad, eerst de examens maar even, daarna heb je weer alle tijd voor Suushi.nl
En bovendien moet je schrijven wanneer jij wilt en het niet als een verplichting zien.
So, conclusion of all this: never forget the fact you write amazing!
xxx Sas
*bloost bij het zien van haar naam* Gekkie :)
Ik bekijk Suushi nog trouw tijdens mijn web-log rondje en aan je schrijfstijl ligt het niet. Vaker schrijven en meer reageren is wel een manier om je op de kaart te zetten. Dat is ideaal als je wil SOG’gen, maar in de huidige examenperiode zou ik me toch maar even druk maken om andere dingen ;)
Ik lees je blog altijd graag, niet omdat de lay-out zo geweldig is, maar omdat je leuke herkenbare stukjes schrijft ; we zitten volgens mij allebei teveel in ons eigen hoofd (waar het natuurlijk bij tijd en wijle ook hartstikke interessant is)
Het is leuk om bij wijze van spreken je ontwikkeling door te maken.
Het schrijven, bloggen, lezen and so on komt denk ik vanzelf, als de druk eraf is. :-)
Blijven schrijven ;-)
Ik maal helemaal niet om je lay-out, en zelfs zijn er blogs waarvan ik denk, alsjeblieft bespaar het me. Aan de andere kant zijn er ook weer blogs die mij roeren en aan het denken zetten. Er is geen blog waarmee je evenveel mensen trekt, en er evenveel mee boeit, als een van je andere blogs, en misschien is het zo ook met de plek waarop je deze host. Dat deze site minder bekeken wordt, heeft dan ook zeker niet te maken met hoe jij schrijft, of je website eruit ziet. Het gaat erom dat jij iets schrijft, wat mensen graag willen lezen, en dan komen ze vanzelf, denk ik… En naarmate mensen het leuker gaan vinden, en aan iemand anders laten lezen, krijg jij meer mensen die het gaan volgen.
Voor de rest zit je vast met de mensen die standaard en getrouw je stukjes lezen, en soms met bewondering ertegenaan kijken, en soms met een beetje afgunst zichzelf erdoorheen werken.
Dat de lezers niet veranderen, zorgt er toch zeker niet voor dat jij over je beslissingen en kunsten gaat twijfelen?
Langzaamaan verlies ik de rode draad dus laat ik het een kort en bondig.
-Het is belangrijk dat je gewoon lekker door blijft schrijven met de dingen waarvan jij denkt dat het iets met anderen doet (of met jezelf natuurlijk!)
-Je hebt een drukke tijd achter de rug, en laat je vooral niet beinvloeden door je inspiratieloosheid, dit komt wel weer.
-Het laatste waar je je druk over moet maken is je lay-out.
-Je hebt ooit gekozen voor een puntnl. Dit heeft je onafhankelijk van hoe het eruit ziet al meer een eigen touch gegeven dan een webstreepjelog. En dat is toch al iets om meer te koesteren?
Tip – wat je ook kan doen is een van je oude goedlopende webstreepjelogs weer te activeren. En alleen kleine stukjes van je blog erop te zetten, en vervolgens een link te maken naar je Suushi. Dan lezen mensen je “preview” en als ze geboeit zijn volgen ze die tot aan je Suushi.
Hoop dat je wat hebt aan zo’n lange ietwat vage reactie.
(Btw, ik heb al je blogs gelezen, zowel naar mijn mening slecht en goed, en ik geloof dat je werk niet vergelijkbaar is met andermans werk. Dus vraag je om jezelf daar ook niet mee op de weegschaal te zetten (a))
Oew, mijn naam (H)
Anyways, ik lees alles, maar reageer lang niet altijd. Ik vind je stukjes ontzettend leuk, wees daar maar niet onzeker over hoor :)
Meer reageren op anderen maakt ze wel nieuwsgieriger om ook vaker een kijkje bij jou te komen nemen, denk ik.
#knuf# & nog succes met alle examens ellende 0_o
Ik ben een trouwe lezeres! Dus ik lees heus wel al je leuke schrijfsels! Je moet er niet zo mee bezig zijn, dat maakt het schrijven op je eigen website minder leuk. Ik merkte zelf al op (toen ik mijn liefje nog had) dat je niet altijd op anderen reageert. Ik weet niet hoe dat nu zit, maar dat zal je bezoekersaantallen wel omhoog laten. Want zo laat je ook zien dat je geintresseerd bent in anderen! Maar zoals ik zei, ik weet niet hoe je dat nu doet.
Oh, en tussenhaakjes: Ik zou heel graag een layout voor Suushi willen maken… meer om mijn html/css skills weer te laten zien en ik het graag doe voor jou <3
Ik blijf een trouwe lezeres, niet dat ik je site super vaak bezoek, maar ik lees wel altijd alles bij =).
Schatje je vergeet alleen één heel belangrijk ding. Je zit met je examens nu, geen wonder dat de rest op de 2e plaats komt, dat is niet meer dan normaal. Ik weet zeker dat na je examens er weer geweldige ervaringen van je op je blog zullen staan en het bezoekers aantal zal stijgen. Hoe dan ook, meet je niet steeds met andere mensen. Jij bent goed, op je eigen manier! Ik ben en blijf een fan van je.
Wat lief dat je mij noemt :)
Denk je dat ik zomaar al die bezoekers kreeg? Je moet er heel erg investeren, maar het belangrijkste is dat je gewoon lekker blijft schrijven. Natuurlijk, je moet geen groene achtergrond hebben met knalroze letters, maar de layout moet zo zijn dat de focus op de tekst gelegd wordt want daar draait je weblog om :)
ooowwww wat een herkenbaar eindstukje…vooruit ik heb nog steeds frontaal en een web-streepje-log site maar dat waaaaaaaar zijn mijn stukjes en waaaaaaaar mijn lezers idem hieroooo!
Ik denk dat het komt door de frequentie waarin stukjes verschijnen en de hoeveelheid waarin je zelf reageert. En het is een vicieuze cirkel heb ik gemerkt: schrijf ik veel, heb ik meer lezers, heb ik meer lezers dan schrijf ik meer omdat het dan stiekem best leuker is om te schrijven. Zucht…maar hoe onderbreek je dan die negatieve spiraal van niet schrijven is minder lezers is nog minder schrijven is nog minder lezers…
Ik roep met je mee om hulp! Maar wie weet Suus, moeten we het gewoon eens doen!
En hoe gaan je examens eigenlijk? Geen blogwaardige dingen meegemaakt?
Ben vereerd dat je mij noemt! Maar ook mij heeft het veel tijd gekost hoor…
Het is belangrijk om regelmatig te schrijven (ook weer niet teveel, als je bezoekers een overkill krijgen, komen ze niet terug) en vooral langsgaan bij anderen om je links achter te laten. Alleen dan wordt jouw domeinnaam bekend in weblogland!
Succes!
Laat een berichtje achter: