a little bit of everything, all rolled into one.

Ontdekking van de dag: mijn toetsenbord is voor 100% waterdicht!

Het vereist vast wat uitleg hoe ik tot deze opmerkelijke conclusie ben gekomen. Als je tijd over hebt, of als net als bij mij je zin in leren kwijt is, read this…

Het begon er allemaal mee dat ik gistermiddag enorme dorst had. En dus zette ik een kan water op mijn bureau.  Je moet weten, ik zit in de zolderkamer van het huis en hoewel ik een prachtige dakkapel heb, zorgen de twee ramen vaak niet voor voldoende ventilatie. De waterkan was nog ongeveer voor een kwart gevuld - met ‘gewoon’ water dus, dat wel gelukkig. Ik moet er niet aan denken wat voor plaktoestanden cola had gegeven..
Niw (ennieweej), het leek me tijdbesparend om in één keer een liter water mee naar boven te nemen, zodat ik niet steeds tussen het leren door sprintjes hoefde te trekken tussen mijn bureau en de badkamer. 

Verder moet je weten dat het oppervlak van netgenoemd bureau het grootste deel van de tijd een verzameling van allerlei spullen is: school-, lees- en kookboeken liggen vaak door elkaar heen. Pagina’s opengeslagen, briefjes-ertussen en bladzijden half dubbelgevouwd.. je kent het wel. Tussen die rommel slingeren wat kabeltjes die ik steeds in- en uit de USB-poorten van mijn beeldscherm plug. Een daarvan is mijn webcam, en die had ik zojuist even nodig. Ik zat namelijk net lekker wat te rommelen met m’n gitaar en kwam tot de conclusie dat deze niet helemaal zuiver klonk.
Nu beschik ik als muziek-noob niet over een stemapparaatje maar wel over een digitale Tuner. Dit enorm handige programmatje (dank aan Vriendje) maakt gebruik van het krakkemikkige microfoontje op mijn webcam, en dus zocht ik tussen de school-, lees- en kookboeken naar de plug van dat ding. Van onder een stapel kunstgeschiedenisaantekeningen zag ik een stuk snoer steken. Triomfantelijk trok ik het kabeltje er onder vandaan.
Ehm, ja. Dat ging dus mis.
Gelukkig was de waterkan van plastic, zal ik maar zeggen.  

Nu ligt mijn boek op de verwarming te drogen en zijn de helft van de aantekeningen doorweekt. En ik had - zonder zelfs een kookboek in te kijken! - lettersoep gemaakt: de toetsen van mijn toetsenbord dreven in het water. Ik plugde het niet-draadloze apparaat gauw uit de USB-poort (die van mijn beeldscherm, inderdaad) en hield het vertwijfeld ondersteboven.

Drup, drup, zei de vloerbedekking.
Typ, typ, probeerde ik verwoed.
Even dacht ik dat ik verloren was. Ik zag mezelf al wegkwijnen, eenzaam boven mijn doorweekte kunstgeschiedenisaantekeningen, als de gevangen prinses in haar hoge torentje, afgesloten van elk contact met de buitenwereld..

Maar helaas hoeft geen prins mij te komen redden - hmm, stiekem toch wel jammer. Want je ziet: alles doet het nog! =D 

*SOG = Studie Ontwijkend Gedrag - en inderdaad, deze enorme log vol loze bijvoeglijke naamwoorden en ellenlange zinnen met onzin heeft ook een absurd hoog sog-gehalte ;-].