a little bit of everything, all rolled into one.

Ik schreef er al eens eerder over: (bijna) niets zo fijn is als een opgeruimde kamer. Vanmorgen werd ik wakker met lentekriebels. Een lief sms’je in mijn telefoon wakkerde dat gevoel aan en de langzaam doorbrekende zon vormde de kroon op mijn zondags ontbijtje. Daarna stortte ik me vol enthousiasme op mijn examenbundel geschiedenis.

Na de lunch merkte ik tot mijn eigen verbazing dat mijn energieniveau nog niet was gezakt. De weinige wolken waren weggetrokken en toen ik de ramen van mijn dakkapel openzwaaide, stroomden de klanken van fluitende vogeltjes naar binnen. Ik keek naar de beslapen uitgeklapte slaapbank, de slingerende kledingstukken overal en de stapels die zich weer verzameld hadden op mijn bureau. In mijn helderheid kon ik maar aan één ding denken: weg met die zooi!

Nu is de middag bijna voorbij en ik kijk met trots om me heen. De voorjaarswind (of nou ja, mijn opruimwoede) heeft het stofnest doen wegwaaien en vervangen door een licht luchtpaleisje. Hier en daar liggen nog wat stapeltjes, maar daar ga ik nu niets meer aan doen. Het is goed genoeg voor vandaag; de kasten zijn uitgemest, de kledingstukken weggeborgen en de pluisjes uit de hoekjes gezogen. Ik heb zin om naar buiten te gaan, van dat stralende weer krijg ik zin in Swirls!
Helaas zit een tripje Den Bosch er nu niet in, maar een wandelingetje door de Brabantse bossen en velden doet me vast ook goed. Dus vervang ik zometeen mijn pantoffeltjes voor afgetrapte All Stars en stuiter ik naar buiten. Al voel ik me morgen wellicht weer moe en futloos, vandaag geniet ik in alle rust van mijn energie en vrolijkheid!