Suush!

Fieke is zoek

Afgelopen week zag ik op de site van Merel Roze dat er iemand in haar directe omgeving vermist was. Zij plaatste toen vanuit haar vakantieadres in Londen direct een oproep op haar weblog: ‘help ons!’. Een schokkend bericht, het bleef me bij en gaf me een naar gevoel. Nog steeds is er, voor zover ik weet, van deze man niets vernomen.

Nu echter, ben ik totaal met stomheid geslagen. Want vanavond kreeg ik via twitter, weblog en msn te horen dat een meisje van mijn middelbare school wordt vermist. Het gaat om Fieke van Gorp, een meisje dat twee jaar mijn klasgenootje is geweest en een goede vriendin van veel mensen die ik ook goed ken. Was het hele middelbare school-wereldje rond Tilburg behoorlijk naar de achtergrond gezakt de afgelopen maanden, nu springt het weer vol in m’n aandachtsveld. Ik praat met mensen uit haar omgeving en laat het verschrikkelijke nieuws tot me doordringen. Bijna ga ik het liefst morgen terug naar Mill-Hill om iedereen te knuffelen.

Fieke, meisje toch..
Ik ben er even stil van.

De officiele gegevens van de vermissing zijn hier te vinden. Heb je iets gehoord, gezien of vernomen op welke manier dan ook.. laat het weten.

Tupperware (2)

Het voelt alsof ik weer in de periode van eindexamens zit; ik heb opnieuw enorm last van het Tupperware-gevoel. Gisteren en vandaag waren een vacuum van wachten, van stress, van studeren en ontwijken. Morgen is het tentamen. Ik weet niet of ik er klaar voor ben en tegelijkertijd wil ik er het liefst zo snel mogelijk vanaf zijn. Dan kan ik tenminste weer leven…

Dan ga ik lekker weer mijn lief knuffelen, films kijken met Neef in Leiden, malibu en wijntjes drinken met Bram en Sabine op het feestje van Jerry, lui uitslapen naast Vriendje, een ontbijt opsmikkelen van pannenkoeken, versgebakken broodjes of whatsoever, nog meer broodjes bakken en kaasjes snijden bij AH en..

..en dan mag ik weer gaan leren. Oh ja. In tegenstelling tot vorige tentamenweek is het nu niet alleen het tijdvak (Oudheid/Middeleeuwen) dat getoetst wordt. Ik moet nog flink aan de bak voor Globalisering, want hoewel ik al maandenlang de twee pockets van dat vak met me meesleep, ben ik in beide boekjes nog niet verder dan hoofdstuk een. De opmerkingen van tweedejaars (’ik heb het boek niet eens opengeslagen en het vak gewoon gehaald’, ‘die docent stelt vragen die bijna niet te beantwoorden zijn’, ‘vreemdste tentamen ooit voor dat vak’) helpen niet bij het kweken van anti-SOG.

Nee, morgenmiddag ga ik dan wel lekker pretenderen dat ik klaar ben, nog anderhalve dag mijn boeken negeren en heerlijk vrij zijn en lol maken… echt over is het nog niet. Pas volgende week donderdag mag mijn Tupperware-doosje uit elkaar spatten. Tot die dag leef ik op stiekeme, spontane uitspattingen!

salade voor een blauwe maandag

Vandaag is het officieel Blue Monday, ‘de somberste dag van het jaar’. En al denk ik dat mijn miserabele buien meer te maken hebben met tentamens dan met het weer, ik vond deze benoeming een perfect excuus om mezelf hartje-januari een zomerse salade voor te schotelen. Try this!

Ingredienten:

- 100g eikenbladslamelange (zo’n kant-en-klaar zakje van AH) of random sla-heid die nog in je koelkast ligt
- 1  avocado - pak in de winkel de meest plet-bare, die is goed rijp
- 1 tonijnsteak, of studentvriendelijk: 1 blikje tonijn
- 100g aardappelkrieltjes, of zoveel je wilt, die dingen zijn enorm verslavend
- minstens zoveel verse groene olijven en dan niet die van AH, maar ga naar de plaatselijke Turk. is de helft goedkoper en dubbel zo lekker
- een stuk of wat kappertjes

1. Zet een pan op het vuur en bak de tonijnsteak (op de verpakking staat vast wel hoe precies). Op de verpakking van het blik staat niets; voeg in dat geval de tonijn toe bij stap 3.

2. Zet nog een pan op het vuur en bak de aardappelkrieltjes.

3. Snijd de avocado doormidden, pel hem en maak er blokjes van. Leg zo veel sla op je bord als past en doe de rest in een bakje voor erbij. Strooi de avocadoblokjes er overheen, en ook de kappertjes en de olijven. Snoep vast een olijf.

4. Haal de tonijn uit de pan, leg ‘m op een snijplank en maak er zo ongeveer hap-klare stukken van. Leg deze bovenop de meuk die al op je bord legt en dump de aardappeltjes ergens waar ze er net niet af rollen.

5. Laat de rommel in de keuken staan (maar zo dat je huisgenoten er geen last van hebben), kijk uit het raam naar de regen/sneeuw/wind en geniet van je zomerse salade.

Het is vast ook lekker (maar nog niet uitgeprobeerd) met..
- geraspte Italiaanse kaas (maar geen kant-en-klare parmezaan)
- feta (want alles is lekker met feta)
- zwarte olijven (duh)
- sperzieboontjes (al wordt het dan wel erg nicoise-achtig)
- jouw creatieve ingevingen

vol verwachting -euh, stress- klopt mijn hart

Update: ‘goede voornemens’ zijn veranderd in’gedwongen veranderingen’. Met het eerste tentamen over een week, een ziek lijf dat schreeuwt om gezond en regelmatig voedsel en een slaapritme dat is gewend aan te veel uren in bed liggen, kan ik niet anders doen dan dingen anders aanpakken. Ik wil het niet, ik kan het vast niet, maar keus heb ik niet dus ik doe het.

Wegens bovengenoemde zaken lag ik gisteravond om half negen in m’n bed. Slapen lukte nog niet, ik piekerde te veel. Neem nou de oven in mijn huis. Toen ik thuiskwam hing er een briefje op van de huisbaas, met de mededeling dat ‘ie de kabel had doorgeknipt. ‘Hij denkt dat de stroomstoringen die we soms hebben, te wijten zijn aan de oven’, verklaarde huisgenootje J., maar wij beiden verdenken hem ervan geld te willen besparen omdat het (oude) ding energie vreet.
Nu had ik net twee enorm zware tassen mee naar Nijmegen gesjouwd, vol bak-spullen die ik met kerstmis had gekregen. Mixer, keukenweegschaaltje, maatbekers, taartvorm en meer van die dingen, allemaal ongebruikt en ik had me er juist zo op verheugd in m’n eigen keuken te gaan bakken. Daar kan ik nu dus naar fluiten. Pizza, lasagne en brownies zitten er ook niet meer in. Ter ‘vervanging’ heeft de huisbaas een vergeelde magnetron in de keuken gezet, maar die heeft niet eens een grillstand. Fijn.

Verder mijn tentamen, het bieb-boek dat ik vorige week al had ingeleverd, Vriendje tegen wie ik in mijn vermoeidheid iets te veel tekeer was gegaan, en.. hee, ineens was daar tussen de destructieve gedachtes een constructief idee.

Over ruim 2 weken is Vriendje jarig, hij wordt dan 21. Rond dezelfde tijd hebben wij een jaar verkering. Ik had al een tijdje zitten denken wat ik hem wilde geven - die jongen heeft alles al! - en plotseling bedacht ik een perfect cadeau. In mijn enthousiasme kon ik het niet laten hem te sms’en en daar had ik gelijk spijt van, want wat is er nu leuker dan echt verrast worden? Vriendje verrast mij altijd met de gekste dingen. Dan staat hij plotseling in Nijmegen, heeft hij m’n Macbook toch meegebracht terwijl hij zei dat ze uitverkocht waren, is hij ineens pannekoeken voor me aan het bakken. ‘Jij reageert altijd zo leuk op verrassingen’, zegt hij dan.
Helaas is mijn verras-talent naar anderen toe wat minder groot, om de simpele reden dat ik nooit m’n mond kan houden. Nu weet Vriendjelief gelukkig nog niet wat hij krijgt, en ga ik hem dat ook niet vertellen, maar ik ben wel bang dat hij toevallig net hetzelfde voor zichzelf gaat kopen. Mijn cadeautje is nu niet bepaald vervang- of ruilbaar. Natuurlijk, de kans dat hij net in de komende twintig dagen zo’n uitgave doet is niet groot, maar je weet nooit…

Zucht, daar ben ik dan weer veel te goed in: nog een stress-puntje erbij!

(Oh en lief, doe eens niets kopen tot je verjaardag.. behalve dropjes en cola, anders overleef je het vast niet ;).)

week 1: goede voornemens

Pas op 1 februari heb ik weer college en toch is de kerstvakantie morgen echt voorbij. Dat voelt raar, ik heb het gevoel dat ik er weken uit ben geweest en om die reden zie ik een beetje op tegen morgen. Tijd om weer productief te worden, tijd om prioriteiten te stellen in plaats van rustig te leven en zien wat de dag brengt.

Om het even concreet te maken: mijn doelen voor de komende week (maandag 4 t/m zaterdag 9 januari).

1. Mijn studie hervatten, dat wil zeggen: a) het boek Een kennismaking met de middeleeuwse wereld voor 2/3 doorwerken (hoofdstuk 1, 2 en 3) en b) het boekje Cultuurwegen, cultuurwerelden - Europa en/in Eurazie uitlezen.

2. Weer wat gezonder leven en eten. Dag chocola, hele-dagen-door-eten-kerst en bankhangen, hallo sportschool, fiets en fruit. Energetic Suusie, here I come.

3. Op tijd wakker worden en -vooral- op tijd naar bed gaan. Nachtelijke laptopuurtjes heb ik (te) veel gehad afgelopen weken, maar met oog op de punten 1. en 2. kan ik me dat echt niet meer veroorloven.

Niet dat ik ga stoppen met genieten, hoor. Want deze week is er natuurlijk ook een dag naar neef Alexander in Leiden, een middag en avond koken & kletsen met Eva, de exhibition van Vriendje op de TU/e en een avond cabaret.

Maar eerst de Nieuwjaarsborrel morgenavond, met de inmiddels traditionele Suus-en-Judith Baileys-toast!

2010: make the most of now

Het is enorm afgezaagd, maar gewoon omdat het kan..

Lieve trouwe Suushi-lezers en toevallige binnenkomers, ik wens jullie allemaal een heel gelukkig 2010. Kus kus kus!

1 ding wil ik je meegeven, iets dat ik afgelopen jaar heb geleerd. Namelijk dit: leef in het moment, geniet. Omring je met de mensen waar je van houdt en knuffel vooral jezelf. Stop je niet weg en verberg je evenmin onder te veel maskers (want dan zie je door de brillen de wereld niet meer).

In 2010 kan en gaat alles gebeuren. Als je het maar wilt. De wereld ligt voor je open; make the most of now. If you’re not happy here and now, you’ll never be.. so you’d better. ;)

Wat wil jij bereiken in het komende jaar?

Suusie’s 2009 - deel 2

Het nieuwe jaar is begonnen en ik heb he-le-maal geen zin om nu 2009-dingen omhoog te halen. Een beetje laat is het, kun je wel zeggen. Toch, omdat ik er later spijt van ga krijgen als ik het niet doe: deel twee van het verslag dat op 30 december werd gepubliceerd.

Juli
Ik feestte mijn verjaardagsmaand in en ondertekende op de 8e mijn vwo-diploma. Een paar dagen later ging ik op reis; voor het eerst zonder ouders (nou ja, op Londen en Texel na dan) en voor het eerst naar Italie. Suuzie en ik beleefden een heftige, gezellige, leerzame en bovenal zonnige 10 dagen in Toscane. Toen we terugkwamen, was ik zo goed als 18 en dat vierde ik rustig met Bas, Eline en Louis. Twee dagen later vertrokken mijn ouders & Broer (nu wel langer dan ik) naar Ierland en had ik de drie daaropvolgende weken het rijk voor mij alleen.

Augustus
Mijn dagen bestonden uit overdag werken bij AH, ’s avonds bij The Sting en tussen alles door het huishouden fixen. Dat alles samen viel me best tegen, maar gelukkig waren er Martijn en Louis om me gezelschap te houden en te helpen hier en daar. Ik had een fijne tijd en ontmoette tijdens het werken Wouter.
Op 16 augustus sliep ik voor het eerst in de Nijmeegse kamer die toen nog helemaal van Fem was. Ik volgde 10 vermoeiende maar gezellige dagen introductie en ontmoette Judith, vanaf dat moment mijn liefste maatje in de voor ons beiden nieuwe stad.
En toen was het opeens over met Louis. Heftige gesprekken deden onze relatie eindigen op de zo-cliche manier, want ‘driekwart van de eerstejaars studenten verbreekt zijn/haar relatie’, zo wordt immers gezegd.
De volgende dag zwaaide ik Joyce uit naar Australie en leerde Sabine wat beter kennen. Ik werd lid van Karpe Noktem en ontmoette nog meer mensen.

September
Ineens schreef ik weer ongelooflijk veel. Plotseling stond ik op eigen benen, kon ik niet meer steeds terugvallen in iemands armen. Dagelijks reisde ik heen en weer tussen Nijmegen en Riel en dagelijks huilde en schreef ik mijn verdriet weg. ‘Het is beter zo,’ hield ik iedereen voor. Ik had alle contact met Louis verbroken om me helemaal te richten op het opbouwen van een nieuw, eigen, Nijmeegs leven.
Het mocht niet baten - of juist wel. ;) 23 september stuurde ik hem 1 smsje en 30 september waren we weer samen, al verliep niet alles daaromheen helemaal vlekkeloos. Lieve Landa, ik hoop dat je je langzaamaan wat beter voelt. <3

Oktober
Het reizen werd ingewikkelder: plotseling behoorde Eindhoven weer tot mijn reisbestemmingen. Ik kwam steeds minder thuis en leefde uit mijn tas. Het was hectisch, ik liet steekjes vallen -thuis, op mijn werk, in mijn familie- en ging me soms een beetje voelen zoals in februari.
Tussen dat alles door waren er de fijne Karpe Noktem-avonden, leuke colleges, Judith, Mike, Suus, Bart en aan het eind van de maand mijn eerste tentamen. Het was herfst.

November
Goed nieuws: ik kreeg eindelijk een kamer! Voor het zover was verbleef ik nog twee weekjes bij Caroline (Louis’ mama) om bij te komen van al het voorgaande. Dat was fijn. De 15e zou ik verhuizen maar de Mexicaanse Griep kreeg ook mij te pakken dus het werd 20 november dat ik en mama mijn spulletjes verkasten.
Ik kwam eindelijk echt tot rust, misschien wel voor het eerst sinds dit en vorig jaar. In elk geval voelde ik me beter en anders dan ooit tevoren.
De rest van de maand vloog voorbij.. er was een Karpe Rockt’em die wat raar eindigde, een familieweekend in Groningen waar ik mezelf even verloor en een avond met Iris, Judith en gluhwein die veel van dat goedmaakte.

Oh en, niet te vergeten: Leia werd deze maand geboren. Ik kan al lang niet meer zonder haar, ze is fantastisch.

December
Surprise-stress kwam zoals elk jaar helemaal goed, 5 december was een fijne avond met mijn knusse familie. Ik ontmoette weer wat meer schoonfamilie, speelde Triviant met Mikis en Martijn in de Bijstand, ging naar een drum ‘n bass feest in Eindhoven en Eline kwam eindelijk mijn kamer opzoeken.
En dan was er het kerstgala. Een onvergetelijke avond met prachtige jurken, gratis drank en ik weer helemaal lekker in m’n vel.
De kerstvakantie volgde op de brakste dag van het jaar (met chocoladekoekjes en alles-kwijtraken), en toen was het plotseling al 2010..

Beveiligd: Suusie’s 2009 - deel 1.5

Suusie’s 2009 - deel 1

Ik kan er niets anders van maken: het is een bewogen jaar voor me geweest. Dat ik nog maar zes maanden geleden een scholiere-in-examentijd was, lijkt onvoorstelbaar.

Dit jaar voor het eerst een per-maand-jaarverslag (geinspireerd door Emma, die van haar leest zo leuk!). Ik post op 1 januari nog eens een overall-overzicht van de grootste veranderingen en belevenissen dit jaar. Door mijn gebrek aan bronnen (agenda’s liggen in Nijmegen en Suushi.nl laat nogal eens te wensen over) ontbreekt het aan veel, maar het is in elk geval beter dan niets. Dus, veel plezier!

Januari
Oud en Nieuw begon bij mij vorig jaar heel rustig: ik vierde het thuis bij mijn ouders. Broertje (want toen nog kleiner dan ik) had een grote pot vuurwerk gekocht en met z’n viertjes knalden we het jaar in.

Eline was zoals altijd op skivakantie en toen zij terugkwam, hadden we een fijne bijkletsavond. Ik was naar Londen geweest en had pinguïns voor haar meegenomen. Er viel een pak sneeuw en dat gebruikte ik voor VIK-reclame.

‘De middelbare-schooltijd is voorbij’, schreef ik toen al. Ik had immers amper les meer en mijn bezigheden waren voornamelijk werken, uit eten gaan met vrienden en het land afreizen per trein, destijds nog met treinkaartjes. Ik kon niet wachten om op kamers te gaan: ‘misschien woon ik hier over een half jaar al niet meer’, blogde ik hoopvol. Met Bas beleefde ik in Den Bosch een fijne middag met dit en chocomel. Het was een van de weinige DB-ontmoetingen dit jaar, besef ik nu.

Al met al was ik druk. Ik dumpte mijn rommel nog op VIK tot op 21 januari Suushi.nl werd geboren. Twee dagen later danste ik de nacht en sliep ik voor het eerst naast Vriendje, die toen nog gewoon een leuke jongen was. Op 25 januari was onze eerste date. Urenlang zaten we bij de Mac in elkaars armen en zeiden hoe goed dit toch voelde.

Februari
Op de eerste dag van de maand ging het mis met mij. De extreme vermoeidheid die ik al maandenlang negeerde, de examenstress waar ik al sinds oktober 2008 last van had en de vele dingen die ik wilde doen elke dag zorgde ervoor dat het Suus-ballonnetje knapte. Het stoplicht ging op rood en jullie hoorden een hele tijd vrij weinig van mij.
Verrassend was dit niet: met logjes als ‘delete tonight’ en ‘de leuke dingen van vandaag; weer een hoger punt voor aardrijkskunde’ ging het niet zo goed met me als ik mezelf deed doen geloven.  Mijn dagen waren slapend op de bank of in bed, en later ook kokkerellend, lezend en voor-me-uit-starend.

Op Valentijnsdag kwam Vriendje een paar dagen langs. Ik weet weinig meer van de rest van de maand, maar herinner me precies hoe hij heel lief gitaar voor me speelde en zong terwijl ik uitgeput onder een dekentje lag.

Maart
Langzaam ging het beter met me. Ik schreef weer wat logs en ging uurtjes naar school. Vriendjes mentaliteit nam ik steeds meer over, want ‘als ik me stom voel omdat mijn haar niet zit, doe ik toch gewoon een muts op?’
Ik ging naar de Culturele Avond op school en was blij iedereen weer te zien, al was het enorm vermoeiend de hele avond tussen tientallen mensen te zijn.
Er was meer cultuur deze maand: de 28e gingen Vriendje en ik naar de Cultuurnacht in Houten, waar ik voor het eerst zijn ouders ontmoette.

April
Ik reisde weer meer, ik spreek over ‘een week van omzwervingen door de hele onderste helft van Nederland’. Ik dacht veel na over hoe ik mijn leven anders ging indelen. Prioriteiten stellen, doen wat ik zelf echt belangrijk vind in plaats van wat anderen van me verwachten, niet honderd dingen tegelijk doen en soms gewoon helemaal niks hoeven.

Mei
De eindexamens kwamen eraan! Het Tupperware-gevoel overheerste en ik kon niet wachten te beginnen. De 29e was ik klaar en uiteindelijk viel het me best mee. Ik bedenk me nu dat ik het eigenlijk wel leuk vond, zo met z’n allen in de gymzaal en alles opschrijven wat je weet.
Mijn logjes gingen ook deze maand vooral over de examens en mijn gedachten, maar ik had ook fijne tijden met Vriendje in Eindhoven/Riel/Houten en met mijn examengenoten.

Juni
Het werd zomer en die begon voor mij met een weekje uitwaaien op Texel. Met Eline reisde ik per trein en fiets af naar een fijn huisje in De Koog. Het was een midweek van koken, kletsen, fietsen en spelletjes doen. Wat mij betreft gaan we komend jaar weer..
Toen we terugkwamen, wachtte ons de langverwachte uitslag van de examens. Al bleef ik er zelf tot het laatste moment aan twijfelen, ik was cum laude geslaagd. In gezelschap van Vriendje haalde ik mijn cijferlijst op school. Van mijn mentrix kreeg ik een rode roos. De examenfeesten barstten los en twee weken lang proefde ik van wat ik nu eigenlijk nog steeds doe: feestjes doordeweeks en gaan waar ik wil.

Deel twee verschijnt morgen - hier onder andere de introductie, geschiedenis, Karpe Noktem, mijn Nijmeegse maatjes en natuurlijk mijn kamer in de stad.

Beveiligd: samenvallen der dingen

brighter than sunshine

Het is hartje-winter en dan toch zo’n zomerse lay-out. Je verklaart me vast voor gek, maar ik word er gewoon blij van. :) En het kan, want deze winter is beter dan de vorige drie bij elkaar. Misschien is het de sneeuw, die de zon weerkaatst waardoor ik me lichter voel. Of het zijn de dingen waarmee ik bezig ben -geschiedenis studeren, echt op eigen benen staan, samen zijn met mijn lief - die maken dat het donkere gevoel van de korte dagen een beetje verdwijnt.

Verandering is goed. De vorige lay-out was na maanden (!) wel eens aan vervanging toe, en wat is een beter moment om een frisse wind te laten waaien dan op een winterse dag? Ergens had ik Suushi al opgegeven, maar het kerstcadeau dat Broer me gaf - deze domeinnaam ook in 2010 houden - stimuleert me om eindelijk eens wat van mijn website te maken.

Dus sleepte ik mijn html- en css-kennis onder het stof vandaan en struinde het internet af naar toffe lay-outs. Zie hier, upcoming Suushi 2010. Hello world, how are you? Wat vinden jullie van deze Suushi2010?

speurneuzen, deel twee

Toch nog een ‘help ik ben iets kwijt’ berichtje: heeft iemand van all people waar ik de afgelopen maanden ben geweest mijn Olympus fotocamera batterijenoplader gevonden? Het is een zwart ‘doosje’ waar een vierkant batterijtje in moet, met een kabeltje er aan. ;)

If not; heeft iemand zo’n ding in de aanbieding? (voor Olympus FE-370)

it’s just a game of hide and seek

Het gebeurt zeer zelden dat ik echt iets materieels kwijtraak. Zoals je misschien weet, ben ik een enorme chaoot en slordervos, in zekere zin laat ik overal mijn sporen achter. Een shirtje hier, een boekje daar, haarspeldjes overal en sleutels standaard ‘kwijt’. Ik verbaas me er dan ook steeds weer over hoe veel geluk ik vaak heb als het om dingen bewaren en terugvinden gaat.

Vrijdag was de laatste dag voor de kerstvakantie en ik was de hele dag verplicht aanwezig te zijn op de universiteit; er was een themadag over de middeleeuwen. Deze planning matchte fantastisch (not) met het kerstgala van Karpe Noktem dat donderdagnacht plaatsvond. De drank was er gratis en het feest duurde tot in de vroege uurtjes. Om half zes lag ik in bed en om acht uur ging de wekker - ai.

Je begrijpt, ik was niet heel helder die dag. Dat ik mijn handschoenen kwijtraakte (lees: mijn fijne, dure zwarte fleece-handschoenen) had ik dan ook kunnen voorzien, maar daar hield ik nog geen rekening mee toen ik ’s morgens door de vrieskou fietste.
Het was net middagpauze geweest, Judith en ik stonden op het punt terug te lopen naar de alfa-faculteit toen ik me realiseerde dat mijn warme wintermaatjes weg waren. Ik haastte me terug naar de collegezaal waar we de ochtend hadden gezeten en deinsde niet terug toen bleek dat deze alweer gevuld was met een grote groep ouderejaars. ‘Sorry, heb jij misschien hier een paar handschoenen gevonden?’ vroeg ik aan de cutie die mijn plaatsje had ingenomen in de banken.
Tevergeefs reikte hij me 1 exemplaar aan. ‘Je kunt je andere hand nog in je jaszak doen..’ grapte hij nog voor ik me haastte naar mijn middagprogramma.

Na afloop van de dag besloot ik toch nog even terug te gaan voor een laatste check-up, en toen ik knielde onder de collegebanken vond ik, platgestampt en weggeschoven maar zeer zeker, mijn handschoen terug. :]

Ach, wat is een handschoen, zeg je misschien en gelijk heb je. Toch, wellicht overtuigt het volgende je van mijn terugvindgeluk. Ik was Banana al een week kwijt,

BaNana (samenstelling, m/v). unieke combinatie van Sennheiser PMX60 koptelefoon (genaamd Ban, spreek uit Ben) met zwarte 8GB iPod Nano (Nana).

en ik kon hen ditmaal echt nergens vinden. Ze waren zeker niet in Nijmegen en nader onderzoek in Riel (door mijn ouders) leverde ook niets op. De enige mogelijkheid was nog mijn werk, anders was ik hen vast verloren onderweg… Dus na een slopende zaterdagmiddag informeerde ik bij een teamleider of hij ‘toevallig vorige week een iPod had gevonden ergens in de kantine’. Tot mijn verrassing (!) kreeg ik een korte ‘Yep, ligt in het kantoor’, voor hij zich haastte naar een probleem met een verzuimend vakkenvullertje. Wauw, wat een betrouwbare collega’s heb ik toch!

Wonder boven wonder vond ik vanmiddag ook nog een kettinkje terug.. ik ben weer compleet! :] (nu alleen nog de oplader van Lynn.. al weken kan ik geen goede foto’s meer maken en dat begint wel vervelend te worden)

Chips, nu enorm afkloppen, voor je morgen alsnog leest dat ik DJ/Ban/Nana/Lynn/Leia/mezelf ben kwijtgeraakt..

hoe zal het Broer vergaan op kamers?

Mijn broer is nu zestien en zit in zijn eindexamenjaar. Hij las mijn SVM’metjes van de afgelopen weken en samen stelden we ons voor hoe zijn weekmenu er volgend jaar misschien wel uit gaat zien.

Optie 1
Ontbijt: yoghurt met muesli*.
Lunch: yoghurt met muesli.
Diner: yoghurt met muesli

*Je moet weten dat Broer al jarenlang (dat wil zeggen vanaf zijn zevende) consequent elke ochtend een enorme bak yoghurt met een berg muesli ter hoogte van de Mont Blanc wegwerkt. Toen hij zo enorm ging groeien als elke jongen van dertien doet, werd die dosering verdrievoudigd. ;)

Optie 2
Maandag: McDonalds.
Dinsdag: Afhaalpizza.
Woensdag: Patatje-op-het-station (onderweg naar Vriendinnetje of zoiets).
Donderdag: Kant-en-klaar lasagne.
Vrijdag: Afhaalpizza.
Weekend: Hotel Mama.

Nu moet ik bekennen dat ik hem wat die laatste regel betreft groot gelijk geef. De kerstvakantie is begonnen en dat betekent twee weken van boeken verslinden, spelletjes-spelen-bij-de-open-haard, werken in een kerstdrukke Appie, stiekem toch vast wat doen voor de tentamens in januari en, bovenal, elke dag een heerlijke (gratis) maaltijd die al mijn studentikoze kookkunsten overstijgt. Yaay voor mama! :]

SVM week 51

Maandag: pizza mozzarella
Dinsdag: burgertje met salade (ijsbergsla + olijven + feta + tomaat + kappertjes + honing-mosterddressing) en gebakken aardappelpartjes
Woensdag: aardappelpartjes met doperwten, spinazie, sla en quornstukjes
Donderdag: gekruide aardappelstukjes (knoflook-rozemarijn) met salade (ijsbergsla + tomaten + oude kaas + olijven + kappertjes + avocado + mais + feta) en vissticks
Vrijdag: boterhammen met beleg en andere restjes (ijsbergsla + mais + feta + dressing, kerststol e.d.)

SVM* week 50

Maandag: meergranen pannenkoeken (met Martijn en Mikis).
Dinsdag: salade van ijsbergsla, tomaat, olijven, mozarella, kappertjes en honing-mosterddressing, met brood.
Woensdag: zalm met doperwten, sla en volkoren penne.
Donderdag: Toscaanse vegaburger met gebakken krieltjes, gekruide Italiaanse roerbakgroenten en sla. Toetje = Mona chocolademousse <3.

Wauw, de hele week nog geen pizza’s en patatjes-uit-gemakzucht! Nou ja, afgezien dan van de nachtelijke after-party-snacks. ;) Zo, wat zal ik vanavond eens maken?

*SVM = Studenten Vega Meuk

Beveiligd: though, just being with you&smile makes my day

Beveiligd: kluizenaar van het oosten

Beveiligd: Studenten Vega Meuk (SVM)

Beveiligd: dingen die ik vannacht leerde