Ook als je 25 en vrouw bent kun je best schrijven over wijn

Waarom zijn wijnschrijvers vaak mannen – en dan ook nog vaak grijze mannen?
Ik bedoel, ik ben groot fan van ze hoor:

Harold Hamersma, Nicolaas Klei, Ilja Gort, Hubrecht Duijker, Onno Kleyn, Mr. Vino op Culy.

Maar sinds wanneer is wijnproeven iets waar alleen oudere mannen over kunnen schrijven? (En áls vrouwen het doen, wordt het vaak in een hihi-giebel-lipstick-kadertje gegoten, zo van o kijk dat meisje eens en haar wijntje.)

Dat kan anders, vind ik.

Nu zou ik mezelf láng geen wijnexpert noemen, eerder een geinteresseerde beginner ;) Hell, ik heb niet eens één cursus gedaan en ik ken hooguit twintig druivenrassen, geen tweehonderd.

Maar je moet ergens beginnen, toch? Dus waarom dan niet hier en nu?

Wat ik namelijk wél heb, sinds afgelopen zondag, is een wijnclub. Samen met een vriendin verzamelde ik tien geinteresseerden om me heen en vanaf nu gaan we elke zes weken samen wijnproeven, telkens met een ander thema als leidraad. Om onzelf én elkaar meer te leren over wijnlanden en -streken, druivensoorten, smaken in wijn, et cetera.

En vooral: om beter te leren wat we lékker vinden.

Hier op Suushi zal ik van dat alles verslag doen. Soms kort, soms misschien wat langer. En aangezien ik op dit moment de halve bibliotheekvoorraad aan boeken over wijn heb geleend (van de grote Larousse-wijnencyclopedie tot een piepklein boekje over proeven), zou het zomaar kunnen dat ik af en toe ook wat leuke feitjes opschrijf hier. Opdat ik het zelf onthoud.

En vooruit, ook zodat ik misschien ooit, in de verre toekomst, ook zo veel weet als Harold, Nicolaas en Onno.